وارداتو

راهنمای جامع واردات قطعات ماشین سنگین؛ از انتخاب قطعه تا ترخیص کالا

در واردات قطعات ماشین سنگین، ارزان‌ترین پیشنهاد الزاماً اقتصادی‌ترین خرید نیست. یک واترپمپ، یونیت ترمز، دنده گیربکس یا سنسور نامنطبق ممکن است از نظر ظاهری شبیه قطعه اصلی باشد، اما به‌دلیل تفاوت در شماره فنی، نسل خودرو، مدل موتور، نوع کانکتور، فشار کاری یا کالیبراسیون نرم‌افزاری قابل نصب نباشد. زیان چنین خطایی فقط بهای قطعه نیست؛ خواب کامیون یا کشنده، حمل برگشتی، انبارداری و سرمایه‌ای که در کالای کم‌فروش قفل می‌شود نیز باید محاسبه شود. به همین دلیل فرایند واردات باید پیش از مذاکره با فروشنده آغاز شود: ابتدا ناوگان هدف و قطعه دقیق مشخص می‌شود؛ سپس وضعیت قانونی، کد تعرفه، شناسه کالا و استاندارد بررسی می‌شود؛ بعد از آن فروشنده، کیفیت، اسناد، پرداخت و حمل ارزیابی می‌شوند. این مقاله همین مسیر را به‌صورت اجرایی توضیح می‌دهد.

واردات قطعات ماشین سنگین دقیقاً چه بازارهایی را پوشش می‌دهد؟

عبارت «ماشین سنگین» یک گروه تعرفه‌ای واحد نیست. در بازار قطعه، باید دست‌کم میان کامیون و کامیونت، کشنده، اتوبوس و مینی‌بوس، تریلی و نیمه‌تریلر و ماشین‌آلات راه‌سازی یا معدنی تفاوت گذاشت. قطعه‌ای که برای کشنده جاده‌ای طراحی شده ممکن است از نظر طبقه‌بندی، استاندارد یا کاربرد با قطعه لودر و بیل مکانیکی متفاوت باشد.

گروه

نمونه‌ها نکته وارداتی

کامیون و کشنده

Volvo FH، Scania، Mercedes-Benz، MAN، DAF و برندهای چینی تطابق VIN، موتور، گیربکس، اکسل و سیستم ترمز حیاتی است.
تریلی و نیمه‌تریلر محور، بالن، شیر پنوماتیک، EBS، جک و قطعات بدنه

برند محور و سیستم ترمز معمولاً از برند سازنده تریلی مهم‌تر است.

اتوبوس و مینی‌بوس

موتور، تعلیق، ترمز، برق و بدنه

نسخه شاسی و اتاق، سال تولید و تأمین‌کننده مجموعه باید ثبت شود.

راه‌سازی و معدنی لودر، بیل، گریدر، دامپ‌تراک و بلدوزر

ممکن است قطعه ذیل ردیف‌های ماشین‌آلات فصل 84 یا اجزای مستقل طبقه‌بندی شود.

شناسایی قطعات ماشین سنگین قبل از خرید

اشتباه رایج این است که درخواست قیمت با عبارتی مانند «دیسک کلاچ اسکانیا» یا «توربو ولوو FH» ارسال شود. یک مدل تجاری در سال‌های مختلف با چند موتور، گیربکس، اکسل و سامانه آلایندگی عرضه می‌شود. بنابراین نام خودرو فقط نقطه شروع است.

شناسایی قطعات ماشین سنگین قبل از خرید

اطلاعات ضروری در RFQ یا درخواست قیمت

  • سازنده، مدل کامل، نسل و سال ساخت خودرو؛
  • VIN یا شماره شاسی و تصویر پلاک مشخصات؛
  • مدل و شماره سریال موتور، گیربکس و اکسل، متناسب با نوع قطعه؛
  • OEM Part Number و در صورت وجود شماره جایگزین‌شده یا Superseded Number؛
  • Cross Reference معتبر برای برندهای افترمارکت؛
  • عکس واضح قطعه قدیمی، لیبل، کانکتورها، ابعاد و محل نصب؛
  • وضعیت کالا: نو، Genuine/OEM/OES، افترمارکت، بازسازی‌شده یا مستعمل؛
  • تعداد، نوع بسته‌بندی، کشور مبدأ و نام واقعی سازنده.

نکته فنی: هر شماره حک‌شده روی قطعه، شماره قابل سفارش نیست. شماره ریخته‌گری بدنه، شماره قالب، سری ساخت یا شماره یکی از اجزای داخلی ممکن است با Part Number مجموعه کامل تفاوت داشته باشد. فروشنده باید کتبی تأیید کند که شماره پیشنهادی با VIN یا پیکربندی فنی اعلام‌شده سازگار است.

تفاوت قطعات Genuine، OEM، OES، افترمارکت، بازسازی‌شده و کارکرده چیست؟

عنوان

معنا و نکته کنترل

Genuine

قطعه با بسته‌بندی و برند خودروساز؛ اصالت باید با لیبل، سریال و زنجیره فروش بررسی شود.

OEM

قطعه تولیدشده توسط سازنده تجهیزات اصلی؛ عبارت OEM بدون نام کارخانه و مدرک رابطه با خودروساز کافی نیست.

OES

قطعه تأمین‌شده از مسیر خدمات پس از فروش یا تأمین‌کننده اصلی؛ تعریف بازارها یکسان نیست و باید در قرارداد روشن شود.

Aftermarket

قطعه جایگزین مستقل؛ کیفیت می‌تواند از ممتاز تا ضعیف متغیر باشد. استاندارد، آزمون و سابقه برند مهم است.

Remanufactured

مجموعه بازسازی‌شده طبق فرایند صنعتی، با قطعات مصرفی تعویض‌شده و آزمون نهایی؛ باید دامنه بازسازی و ضمانت معلوم باشد.

Used

قطعه کارکرده با سابقه نامعلوم یا معلوم؛ برای قطعات ایمنی و مجموعه‌های حساس ریسک فنی و مقرراتی بالایی دارد.

اصطلاحاتی مانند «OEM Quality»، «German Technology» یا «Original Type» اثبات‌کننده سازنده، کشور مبدأ یا کیفیت نیستند. در پروفرما باید برند، نام کارخانه، مدل، Part Number، وضعیت کالا و کشور مبدأ جداگانه درج شوند.

قطعات ماشین سنگین را از کدام کشور وارد کنیم؟

  • چین
    چین برای قطعات خودروهای چینی، قطعات مصرفی، مجموعه‌های افترمارکت و سفارش‌های تیراژدار مزیت تنوع و قیمت دارد. در  واردات قطعات خودرو از چین ریسک اصلی این است که یک ظاهر و بسته‌بندی با چند سطح مواد اولیه و کنترل کیفیت عرضه شود. نمونه تأییدشده باید با مشخصات فنی، وزن، متریال، مارکینگ و بسته‌بندی به‌عنوان Golden Sample ثبت شود و قرارداد اجازه جایگزینی کارخانه یا مواد را بدون تأیید خریدار ندهد.
  • امارات
    دبی و شارجه بازار صادرات مجدد برندهای اروپایی، آسیایی و آمریکایی هستند. مزیت، دسترسی به موجودی ترکیبی و سفارش‌های کوچک‌تر است؛ اما کشور فروشنده با کشور سازنده یکی نیست. نام ثبتی فروشنده، صادرکننده پروفرما، صاحب حساب و تحویل‌دهنده کالا باید تطبیق داده شود و کشور مبدأ هر قلم جداگانه ثبت شود.
  • ترکیه و اروپا
    ترکیه برای برخی قطعات تعلیق، لاستیکی، بدنه و افترمارکت کامیون‌های اروپایی مناسب است. اروپا برای قطعات اصلی یا برندهای تخصصی مزیت فنی دارد، اما پرداخت، محدودیت‌های تجاری، قیمت و حمل می‌تواند پیچیده‌تر باشد. انتخاب کشور باید بر پایه برند ناوگان، تیراژ، سطح کیفیت، امکان پرداخت و هزینه نهایی انجام شود، نه صرفاً قیمت FOB.

قطعات ماشین سنگین را از کدام کشور وارد کنیم؟

مراحل واردات قطعات ماشین سنگین

  1. تحلیل بازار: تعداد خودروهای فعال، خرابی پرتکرار، سرعت فروش، موجودی رقبا و حساسیت مشتری به برند را بررسی کنید.
  2. تعریف فنی SKU: برای هر قلم پرونده‌ای شامل نام دقیق، خودرو، VIN مرجع، OEM PN، Cross Reference، جنس، ابعاد و عکس بسازید.
  3. بررسی قانونی پیش از خرید: وضعیت ورود، نو یا مستعمل‌بودن، کد هشت‌رقمی، شناسه کالا، استاندارد و مجوزهای نمایش‌داده‌شده در سامانه را بررسی کنید.
  4. استعلام چندفروشنده‌ای: قیمت را با Incoterm، ارز، مدت اعتبار، MOQ، زمان ساخت، وزن، حجم، نوع بسته‌بندی و ضمانت مقایسه کنید.
  5. اعتبارسنجی: مجوز تجاری، نشانی، حساب بانکی شرکتی، سابقه صادرات، کارخانه واقعی و حق فروش برند را کنترل کنید.
  6. نمونه و بازرسی: برای قطعات جدید نمونه بگیرید؛ معیار پذیرش، روش نمونه‌برداری و آزمون را قبل از تولید عمده بنویسید.
  7. پروفرمای قابل ثبت: شرح فنی، برند، سازنده، کشور مبدأ، تعداد، قیمت، شرایط تحویل، وزن و بسته‌بندی باید با پرونده فنی هماهنگ باشد.
  8. ثبت سفارش و الزامات ارزی: اطلاعات پروفرما، تعرفه، شناسه کالا، نقش بازرگان و روش تأمین ارز در سامانه جامع تجارت ثبت و کنترل می‌شود.
  9. حمل و بیمه: روش حمل، حفاظت در برابر رطوبت و ضربه، پالت‌بندی، توزیع وزن و پوشش بیمه متناسب با کالا انتخاب شود.
  10. اظهار و ترخیص: اسناد حمل، قبض انبار، ثبت سفارش، مجوزها، ارزش و شرح کالا باید با محموله واقعی تطابق داشته باشد.
  11. کنترل پس از ترخیص: شمارش، ثبت سریال، نمونه‌برداری، کنترل آسیب حمل و قرنطینه اقلام مشکوک پیش از توزیع انجام شود.

تعرفه گمرکی: چرا 8708 پاسخ همه قطعات نیست؟

در نظام HS، ردیف 8708 بسیاری از قطعات و متعلقات وسایل نقلیه ردیف‌های 8701 تا 8705 را پوشش می‌دهد؛ از جمله زیرگروه‌هایی برای ترمز، گیربکس، محور، چرخ، تعلیق، رادیاتور و اجزای بدنه. اما استفاده یک کالا در کامیون به‌تنهایی باعث طبقه‌بندی آن در 8708 نمی‌شود. اگر کالا در ردیف مستقل دیگری به‌طور مشخص توصیف شده باشد، ابتدا همان ردیف بررسی می‌شود.

کالا

فصل یا ردیف قابل بررسی داده لازم

موتور دیزلی و اجزای آن

فصل 84

نوع موتور، توان، جزء کامل یا قطعه

توربوشارژر و فیلتر فصل 84

عملکرد، نوع سیال، مدل فنی

بلبرینگ

فصل 84 نوع، ابعاد و ساختمان
استارت، دینام و تجهیزات برقی فصل 85

ولتاژ، عملکرد و مشخصات الکتریکی

تایر و قطعات لاستیکی

فصل 40 ابعاد، ساختار و کاربرد
شیشه ایمنی فصل 70

لمینیت/سکوریت، ابعاد و کاربرد

ترمز، گیربکس، محور و بدنه اختصاصی

اغلب زیرگروه‌های 8708

نوع دقیق قطعه و وسیله نقلیه

کد نهایی ایران هشت‌رقمی است و می‌تواند بر حقوق ورودی، ممنوعیت یا محدودیت، استاندارد، شناسه کالا و ارزش‌گذاری اثر بگذارد. تعیین کد پس از رسیدن بار، ریسک اصلاح اظهار و توقف محموله را بالا می‌برد. پیش از پرداخت، شرح فنی و کاتالوگ را با کتاب مقررات صادرات و واردات، سامانه جامع تجارت و نظر کارشناس تعرفه تطبیق دهید.

ثبت سفارش، شناسه کالا و مجوزها

در عمل، سه لایه باید با یکدیگر سازگار باشند: مشخصات واقعی کالا، طبقه‌بندی تعرفه‌ای و اطلاعات ثبت‌شده در سامانه. شرح مبهمی مانند «Spare Parts» برای محموله‌ای شامل لنت، سنسور، بلبرینگ و چراغ مناسب نیست؛ زیرا هر قلم ممکن است تعرفه، استاندارد و شناسه متفاوت داشته باشد.

  • کارت بازرگانی و نقش تجاری معتبر واردکننده؛
  • ثبت پرونده و سفارش در سامانه جامع تجارت؛
  • شناسه کالا یا مسیر ایجاد/اخذ آن برای قلم موردنظر؛
  • بررسی ضوابط کالایی و مجوزهایی که سامانه برای همان کد و وضعیت کالا نمایش می‌دهد؛
  • تطابق پروفرما، ثبت سفارش، پکینگ‌لیست، بارنامه و اظهارنامه؛
  • رعایت الزامات روش تأمین ارز و پرداخت اعلام‌شده برای پرونده.

مقررات کالاهای مشمول استاندارد اجباری به ردیف تعرفه و شرح کالا وابسته است. در فهرست‌های رسمی، گروه‌هایی از قطعات ایمنی و خودرویی مانند اجزای ترمز، چرخ و رینگ و برخی اقلام دیگر مشمول کنترل معرفی شده‌اند؛ اما دامنه و نوع گواهی ممکن است تغییر کند. بنابراین نباید از یک فهرست قدیمی یا تجربه محموله قبلی نتیجه گرفت که تمام قطعات امروز همان وضعیت را دارند.

پروفرما و پکینگ‌لیست باید چه اطلاعاتی داشته باشند؟

سند

حداقل اطلاعات کنترلی
پروفرما

نام و نشانی طرفین، شماره و تاریخ، ارز، Incoterm و محل تحویل، برند، سازنده، کشور مبدأ، PN، شرح دقیق، تعداد، قیمت واحد و کل، شرایط پرداخت، مدت اعتبار و زمان تحویل

پکینگ‌لیست

شماره بسته، شرح و PN، تعداد هر بسته، وزن خالص و ناخالص، ابعاد، نوع بسته‌بندی و مجموع‌ها

فاکتور نهایی

اطلاعات منطبق با معامله و ثبت سفارش، بدون تغییر کنترل‌نشده در شرح، تعداد، ارز یا فروشنده
گواهی مبدأ/کیفیت

مرجع صادرکننده، تولیدکننده واقعی، کشور مبدأ و ارتباط روشن با اقلام فاکتور

گزارش بازرسی

روش نمونه‌برداری، شماره بچ/کارتن، آزمون انجام‌شده، معیار پذیرش، عکس لیبل و نتیجه هر قلم

اعتبارسنجی فروشنده و کارخانه

وجود وب‌سایت یا غرفه نمایشگاهی برای اعتبار کافی نیست. ابتدا مشخص کنید طرف مقابل کارخانه، توزیع‌کننده رسمی، عمده‌فروش یا واسطه است. سپس نام ثبتی، شماره مجوز، نشانی، نام صاحب حساب بانکی و سابقه فعالیت را تطبیق دهید. تغییر ناگهانی حساب، درخواست پرداخت شخصی یا تفاوت نام فروشنده و صادرکننده باید پیش از پرداخت توجیه و مستند شود.

  • تماس ویدیویی از محل کارخانه یا انبار با نمایش موجودی و لیبل‌ها؛
  • استعلام مجوز ثبتی از مرجع رسمی کشور فروشنده؛
  • بررسی حق استفاده از برند و پرهیز از بسته‌بندی تقلیدی؛
  • گرفتن نمونه از همان کارخانه و همان سطح کیفی محموله اصلی؛
  • درج مشخصات فنی، تلرانس، متریال، آزمون و شرایط مغایرت در قرارداد؛
  • پرداخت مرحله‌ای متناسب با نمونه، تولید، بازرسی و اسناد حمل.

کنترل کیفیت قطعات حساس

  • ترمز، فرمان و تعلیق
    برای لنت، دیسک، کاسه، شیرهای پنوماتیک، قطعات ABS/EBS، سیبک و قطعات فرمان فقط کنترل ظاهری کافی نیست. مشخصات مواد، ابعاد و تلرانس، عملکرد در دما و فشار، گزارش آزمون، قابلیت ردیابی بچ و وضعیت استاندارد باید بررسی شود. قطعات ایمنی بدون سازنده قابل ردیابی یا با بسته‌بندی مبهم، ریسک مسئولیت و خسارت بالایی دارند.
  • موتور، گیربکس و توربو
    در مجموعه نو، شماره سریال، مدل دقیق، نسبت‌ها، تجهیزات همراه و شرایط نصب ثبت شود. در Reman باید معلوم باشد چه اجزایی تعویض یا ماشین‌کاری شده، حدود مجاز اندازه‌گیری چیست و آزمون نهایی چگونه انجام شده است. برای قطعه مستعمل، گزارش نشتی، ترک، خوردگی، لقی، فشار روغن، کمپرس یا تست عملکرد ضروری است؛ و با این حال امکان واردات باید جداگانه استعلام شود.
  • ECU، سنسور و یونیت‌های الکترونیکی
    تطابق سخت‌افزار تنها بخشی از مسئله است. شماره نرم‌افزار، پروتکل ارتباطی، نیاز به برنامه‌ریزی، Immobilizer، کالیبراسیون و نسخه آلایندگی می‌تواند نصب را محدود کند. قرارداد باید روشن کند قطعه نو، برنامه‌ریزی‌شده، Clone یا مستعمل است و آیا پس از نصب نیاز به دسترسی نرم‌افزاری سازنده دارد.

کنترل کیفیت قطعات حساس

آیا واردات قطعات استوک ماشین سنگین مجاز است؟

برای پاسخ، میان «نو»، «بازسازی‌شده صنعتی» و «کارکرده» تفکیک کنید. در واردات قطعات استوک خودرو، امکان ثبت سفارش و ترخیص کالای مستعمل یا بازسازی‌شده ممکن است به نوع کالا، ردیف تعرفه، ضوابط کالایی و مجوزهای زمان اقدام وابسته باشد. بنابراین عبارت کلی «واردات استوک آزاد است» قابل اتکا نیست. پیش از خرید باید وضعیت دقیق همان کد، شرح و Condition در سامانه و نزد مراجع ذی‌ربط بررسی و در اسناد نیز صادقانه اعلام شود. حتی اگر ورود قانونی باشد، قطعات ایمنی، ECUهای ناشناخته، موتور و گیربکس بدون تاریخچه و قطعات دارای آثار آب‌خوردگی یا جوشکاری می‌توانند زیان‌زا باشند. گزارش بازرسی باید سریال، PN، میزان کارکرد اعلامی، آثار ضربه و تعمیر، نتایج آزمون و معیار درجه‌بندی را ثبت کند.

روش های حمل و بسته‌بندی

روش

مناسب برای نکته
هوایی ECU، سنسور و قطعات کوچک و فوری

ارزش بالا و وزن حجمی را کنترل کنید.

دریایی خرده‌بار

محموله کوچک غیرفوری ریسک جابه‌جایی و رطوبت بیشتر؛ پالت و لفاف لازم است.
کانتینر موتور، گیربکس و سفارش حجیم

توزیع وزن، مهاربندی و کف‌سازی اهمیت دارد.

زمینی

ترکیه و مسیرهای زمینی مجاز

اسناد ترانزیت، بسته‌بندی و محدودیت مسیر بررسی شود.

موتور و گیربکس باید روی شاسی یا جعبه مناسب مهار شوند؛ دهانه‌ها درپوش داشته باشند؛ روغن و سیالات مطابق مقررات حمل مدیریت شوند؛ قطعات فلزی در برابر خوردگی محافظت شوند و کارتن‌ها شماره‌گذاری شوند. بیمه باید با ماهیت کالا و ریسک شکستگی، رطوبت یا سرقت هماهنگ باشد.

محاسبه قیمت تمام‌شده و سود واقعی

قیمت خرید را با قیمت فروش مقایسه نکنید؛ ابتدا Landed Cost تا انبار را بسازید. اجزا شامل خرید، حمل داخلی مبدأ، بسته‌بندی، بازرسی، انتقال وجه، حمل بین‌المللی، بیمه، حقوق ورودی، مالیات و عوارض، خدمات بندری، انبارداری، آزمایش یا استاندارد، ترخیص‌کاری، حمل داخلی و هزینه تأمین مالی است.

فرمول عملی: قیمت تمام‌شده هر واحد سالم و قابل فروش = مجموع تمام هزینه‌های محموله ÷ تعداد واحدهای سالم، منطبق و قابل فروش. اگر بخشی از بار معیوب، مغایر یا کم‌فروش است، تقسیم هزینه بر تعداد خریداری‌شده سود را بیش‌برآورد می‌کند.

برای تصمیم‌گیری سناریو بسازید: نرخ ارز پایه و بدبینانه، تأخیر ۳۰ یا ۶۰ روزه، درصد خرابی/مغایرت، هزینه دموراژ و کاهش قیمت بازار. قطعه‌ای با حاشیه سود اسمی کمتر اما گردش سریع و ریسک فنی پایین‌تر ممکن است از کالای گران و کم‌فروش سودآورتر باشد.

اشتباهات پرهزینه در واردات قطعات ماشین سنگین

  • سفارش براساس نام خودرو بدون VIN و Part Number؛
  • پذیرش عبارت OEM Quality به‌جای نام سازنده و مشخصات آزمون؛
  • خرید ترکیبی از چند سطح کیفی در یک بسته‌بندی؛
  • انتخاب HS Code پس از حمل؛
  • تغییر شرح یا فروشنده میان پروفرما، ثبت سفارش و اسناد حمل؛
  • خرید قطعه ایمنی یا استوک بدون گزارش قابل ردیابی؛
  • پرداخت به حساب شخص یا شرکت نامرتبط؛
  • محاسبه سود بدون خواب سرمایه، ضایعات و اقلام کم‌فروش؛
  • خرید تیراژ بالا پیش از نصب آزمایشی نمونه روی خودروهای واقعی.

چک‌لیست پیش از پرداخت

  • پرونده فنی SKU و PN تأیید شده است.
  • کد تعرفه هشت‌رقمی، شناسه کالا و وضعیت ورود بررسی شده است.
  • استاندارد و مجوزهای نمایش‌داده‌شده برای همان کد کنترل شده‌اند.
  • نام فروشنده، سازنده، صاحب حساب و صادرکننده اسناد روشن است.
  • نمونه یا گزارش بازرسی با معیار پذیرش داریم.
  • پروفرما برای ثبت سفارش شرح کافی و بدون ابهام دارد.
  • شرایط مغایرت، کسری، ضمانت و جبران خسارت مکتوب است.
  • حمل، بسته‌بندی، بیمه و هزینه نهایی تا انبار محاسبه شده است.

جمع‌بندی

واردات لوازم یدکی ماشین سنگین زمانی قابل کنترل است که تصمیم فنی و تصمیم تجاری از هم جدا نشوند. قطعه باید هم با خودرو سازگار باشد، هم کیفیت و اصالت قابل اثبات داشته باشد و هم با تعرفه، شناسه، مجوز و اسناد صحیح قابل ثبت و ترخیص باشد. بهترین واردکننده قطعات ماشین سنگین لزوماً کسی نیست که ارزان‌تر می‌خرد؛ کسی است که پیش از پرداخت، ریسک ناسازگاری، توقف گمرکی، خرابی و فروش‌نرفتن را اندازه‌گیری و محدود می‌کند.

واردات قطعات ماشین سنگین

سؤالات متداول

  1. کد تعرفه واردات قطعات ماشین سنگین چیست؟
    یک کد واحد وجود ندارد. 8708 بسیاری از قطعات اختصاصی خودروهای 8701 تا 8705 را پوشش می‌دهد، اما موتور، فیلتر، بلبرینگ، تایر، تجهیزات برقی و شیشه ممکن است در ردیف‌های مستقل طبقه‌بندی شوند.
  2. برای واردات قطعات کامیون چه مجوزهایی لازم است؟
    کارت بازرگانی، ثبت سفارش و الزامات مرتبط با شناسه کالا پایه کار هستند؛ استاندارد و مجوزهای دیگر باید برای کد هشت‌رقمی و وضعیت دقیق کالا در زمان اقدام بررسی شوند.
  3. قطعات را از چین بخریم یا امارات؟
    چین برای تولید و تیراژ و قطعات خودروهای چینی مناسب‌تر است؛ امارات برای موجودی ترکیبی و صادرات مجدد. انتخاب نهایی به برند، MOQ، اصالت، پرداخت و Landed Cost بستگی دارد.
  4. آیا قطعات استوک قابل واردات‌اند؟
    پاسخ کلی قابل اتکا نیست. وضعیت کالای مستعمل یا بازسازی‌شده باید با کد، شرح و ضوابط روز پیش از خرید استعلام شود.
  5. چگونه PN صحیح را پیدا کنیم؟
    از کاتالوگ EPC معتبر با VIN و مدل موتور/گیربکس استفاده کنید و شماره جدید جایگزین‌شده را نیز کنترل کنید. شماره ریخته‌گری روی بدنه لزوماً شماره سفارش نیست.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *