برسی چالش هاوفرصت های واردات قطعات الکترونیکی حساس ازچین

در دنیای امروز، صنعت الکترونیک با سرعتی باورنکردنی در حال رشد است و تقاضا برای قطعات الکترونیکی حساس، به‌ویژه در حوزه‌هایی مانند تجهیزات پزشکی، مخابرات، خودروسازی و هوش مصنوعی، بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است. در این میان، چین به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده و صادرکننده قطعات الکترونیکی در جهان شناخته می‌شود و بسیاری از شرکت‌های ایرانی به واردات از این کشور روی آورده‌اند.

با وجود مزایای بسیار، واردات قطعات حساس از چین همواره با چالش‌هایی همراه است؛ از دغدغه‌های کیفی گرفته تا تحریم‌ها، محدودیت‌های بانکی و مشکلات لجستیکی. با این حال، فرصت‌هایی همچون قیمت رقابتی، تنوع محصول و دسترسی سریع به فناوری‌های نو نیز این مسیر را جذاب‌تر می‌کنند.

در این مقاله، تلاش می‌کنیم با نگاهی دقیق و کارشناسانه، به بررسی فرصت‌ها و تهدیدهای واردات این نوع قطعات بپردازیم و در نهایت، راهکارهایی برای مدیریت ریسک‌ها ارائه دهیم تا فعالان این حوزه با دیدی باز و مطمئن‌تر تصمیم‌گیری کنند.

چرا قطعات الکترونیکی حساس اهمیت دارند؟

در دنیای دیجیتال امروزی، قطعات الکترونیکی حساس مانند میکروچیپ‌ها، سنسورها، آی‌سی‌ها و ترانزیستورها، همانند مغز سیستم‌های هوشمند عمل می‌کنند. این قطعات نه‌تنها پایه و اساس عملکرد بسیاری از دستگاه‌های الکترونیکی هستند، بلکه در صنایعی حیاتی همچون پزشکی، هوافضا، خودروهای هوشمند، تجهیزات دفاعی، انرژی‌های نو و مخابرات، نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا می‌کنند. بدون این اجزای کوچک اما حیاتی، هیچ سیستم پیچیده‌ای نمی‌تواند عملکرد دقیق و مطمئنی داشته باشد.

در دستگاه‌های پزشکی مانند دستگاه‌های MRI، مانیتورهای علائم حیاتی یا تجهیزات جراحی رباتیک، دقت و حساسیت این قطعات می‌تواند به معنای تفاوت بین زندگی و مرگ باشد. یا در صنعت خودروسازی، یک چیپ الکترونیکی معیوب می‌تواند عملکرد سیستم ترمز یا ایربگ را مختل کند. این سطح از اهمیت، باعث می‌شود که انتخاب، واردات و کنترل کیفیت این قطعات به موضوعی بسیار حساس تبدیل شود.

علاوه بر آن، در عصر اینترنت اشیا (IoT)، هوش مصنوعی (AI) و یادگیری ماشین، حجم عظیمی از داده‌ها باید در کسری از ثانیه پردازش شوند. این امر بدون وجود قطعات الکترونیکی با دقت بالا و کیفیت تضمین‌شده، عملاً غیرممکن است. حتی صنایع سنتی مثل کشاورزی یا ساختمان‌سازی هم با تجهیز به فناوری‌های هوشمند، نیازمند این قطعات شده‌اند.

در سطح کلان‌تر، این قطعات به قدری حیاتی‌اند که کشورهای پیشرفته روی زنجیره تأمین آن‌ها سرمایه‌گذاری گسترده‌ای انجام داده‌اند. به همین دلیل، رقابت بین کشورها برای دستیابی به تکنولوژی ساخت یا تأمین مطمئن این قطعات، به یک موضوع استراتژیک تبدیل شده است.

برای کشورهایی مانند ایران که به دلایل مختلف از جمله تحریم، امکان تولید داخلی این قطعات را ندارند یا محدود هستند، واردات قطعات حساس الکترونیکی از کشورهایی نظیر چین، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت است. با در نظر گرفتن نیاز صنایع مختلف، وابستگی به این قطعات در حال افزایش است و شناخت اهمیت آن‌ها، گام اول برای واردات موفق و هدفمند به شمار می‌رود.

نقش چین در زنجیره تأمین جهانی

چین طی دو دهه گذشته، با تبدیل شدن به «کارخانه جهان»، به یکی از ستون‌های اصلی زنجیره تأمین جهانی در حوزه قطعات الکترونیکی حساس بدل شده است. این کشور نه‌تنها حجم عظیمی از تولیدات نیمه‌رساناها، آی‌سی‌ها و سنسورها را در اختیار دارد، بلکه به‌واسطه زیرساخت‌های گسترده و نیروی کار ماهر، توانسته هزینه تولید را به حداقل برساند؛ موضوعی که برای کشورهای واردکننده بسیار جذاب است.

شرکت‌هایی مثل Foxconn، SMIC و Huawei، در توسعه تکنولوژی‌های روز دنیا نقش ایفا کرده‌اند و سهم بزرگی از صادرات چین در زمینه الکترونیک، به آمریکا، اروپا و کشورهای آسیایی مانند کره جنوبی و ژاپن ارسال می‌شود. همین مسئله باعث شده تا زنجیره تأمین جهانی بیش‌ازحد به چین وابسته شود؛ به‌گونه‌ای که حتی وقفه‌ای کوتاه در تولید یا صادرات چین، به بحران جهانی منجر می‌شود.

در سال‌های اخیر، با وقوع پاندمی کرونا و جنگ تجاری میان آمریکا و چین، این وابستگی بیشتر احساس شد. کمبود جهانی تراشه‌ها (Chip Shortage) که از سال ۲۰۲۰ آغاز شد، بسیاری از صنایع خودرویی و الکترونیکی جهان را زمین‌گیر کرد و نشان داد که مرکزیت چین در این صنعت تا چه حد تعیین‌کننده است.

علاوه بر تولید، چین از نظر زیرساخت‌های حمل‌ونقل نیز نقش کلیدی دارد. بنادر پیشرفته‌ای چون شانگهای و شنژن، از پرترددترین بنادر جهان هستند و ظرفیت بالایی برای صادرات سریع دارند. همین موضوع باعث می‌شود تا زمان تحویل کالا برای واردکنندگان به‌شکل قابل توجهی کاهش یابد.

چین همچنین با توسعه برنامه‌هایی مانند «کمربند و جاده» و سرمایه‌گذاری در مسیرهای تجاری جدید، سعی کرده نقش خود در تأمین قطعات به کشورهای در حال توسعه از جمله ایران را پررنگ‌تر کند. از این‌رو، برای واردکنندگانی که به‌دنبال تنوع، قیمت رقابتی و دسترسی آسان هستند، چین هنوز یکی از بهترین گزینه‌ها باقی مانده است.

با این حال، این وابستگی جهانی به چین، هم فرصت است و هم تهدید. اگرچه دسترسی آسان به فناوری‌های روز و منابع ارزان از این کشور امکان‌پذیر است، اما در صورت بروز هرگونه اختلال سیاسی، اقتصادی یا لجستیکی، تأثیر آن به‌سرعت به بازار ایران نیز خواهد رسید. به همین دلیل، شناخت دقیق نقش چین در این زنجیره، به واردکنندگان کمک می‌کند تا تصمیم‌های هوشمندانه‌تری اتخاذ کنند.

مزایای قیمت و دسترسی به تکنولوژی در واردات از چین

یکی از اصلی‌ترین دلایلی که واردکنندگان ایرانی و جهانی، چین را برای تأمین قطعات الکترونیکی حساس انتخاب می‌کنند، قیمت رقابتی و دسترسی سریع به فناوری‌های روز دنیاست. با توجه به حجم بالای تولید، اقتصاد مقیاس (Economy of Scale) در چین باعث شده هزینه تولید به‌شدت پایین بیاید، و این موضوع مستقیم روی قیمت نهایی قطعه تأثیر دارد.

در بسیاری از موارد، همان قطعه‌ای که در اروپا یا آمریکا با قیمت بالا عرضه می‌شود، در بازار چین با قیمتی بسیار پایین‌تر و با همان عملکرد یا حتی کیفیت بالاتر قابل دسترسی است. این موضوع به واردکنندگان اجازه می‌دهد که حاشیه سود خود را حفظ کرده و در عین حال، قیمت تمام‌شده مناسبی برای مشتریان داخلی ارائه دهند.

از طرفی، چین یکی از مراکز اصلی تحقیق و توسعه در حوزه الکترونیک به حساب می‌آید. بسیاری از شرکت‌های بزرگ، خطوط تولید و حتی دفاتر طراحی و توسعه خود را به چین منتقل کرده‌اند تا بتوانند با سرعت بیشتری به نوآوری دست یابند. این شرایط باعث شده که واردکنندگان بتوانند دسترسی به جدیدترین فناوری‌ها، استانداردهای بین‌المللی، و طراحی‌های به‌روز داشته باشند.

در چین، شما می‌توانید نه‌تنها محصولات آماده بخرید، بلکه امکان سفارش‌سازی (Customization) قطعات نیز وجود دارد. یعنی اگر نیاز به قطعاتی خاص با ویژگی‌های متفاوت دارید، تولیدکنندگان چینی با انعطاف‌پذیری بالا حاضر به همکاری هستند؛ موضوعی که در سایر کشورها معمولاً هزینه‌بر و زمان‌بر است.

در کنار این موارد، دسترسی به بازارهای عمده‌فروشی آنلاین نظیر Alibaba، Made-in-China و Global Sources، این امکان را فراهم کرده تا بدون سفر به چین، فقط با چند کلیک، تامین‌کننده مناسب را پیدا کنید، قیمت‌ها را مقایسه کرده و حتی نمونه دریافت کنید. این ابزارهای دیجیتال، فرآیند واردات را بسیار ساده‌تر کرده‌اند.

از لحاظ تکنولوژی، چین در تولید قطعات پیشرفته مانند سنسورهای MEMS، ماژول‌های بی‌سیم، آی‌سی‌های برنامه‌پذیر، و حتی قطعات مربوط به اینترنت اشیا و هوش مصنوعی، جزو ۵ کشور برتر دنیاست. این دستاوردها باعث شده که شرکت‌های ایرانی بتوانند با دسترسی مستقیم به این تکنولوژی‌ها، محصولات خود را به‌روز و رقابتی نگه دارند.

البته در کنار همه این مزایا، انتخاب تأمین‌کننده درست و مطمئن بسیار اهمیت دارد؛ چون قیمت پایین همیشه نشانه کیفیت بالا نیست. ولی در مجموع، وقتی صحبت از قیمت و فناوری می‌شود، چین همچنان در صدر فهرست واردکنندگان حرفه‌ای قرار دارد.

ظرفیت تولید انبوه و انعطاف‌پذیری بازار چین

یکی دیگر از دلایل برتری چین در عرصه صادرات قطعات الکترونیکی حساس، ظرفیت عظیم تولید انبوه در کنار انعطاف‌پذیری بالا در پاسخ به نیاز مشتریان است. برخلاف بسیاری از کشورها که تنها در مقیاس محدود می‌توانند تولید کنند، کارخانه‌های چینی این توان را دارند که در زمان کوتاه، سفارشات بزرگ و پیچیده را به تولید انبوه برسانند؛ بدون آنکه کیفیت محصول قربانی سرعت شود.

چین دارای زنجیره تأمین داخلی بسیار گسترده و منسجم است. از تولید مواد خام و قطعات پایه تا مونتاژ نهایی و بسته‌بندی، همه مراحل در داخل مرزهای این کشور انجام می‌شود. این یکپارچگی، توان تولید را نه‌تنها سریع‌تر، بلکه ارزان‌تر و کنترل‌پذیرتر می‌کند. برای واردکنندگان، این یعنی سرعت عمل در دریافت سفارش و تطبیق با نیازهای لحظه‌ای بازار.

اما چیزی که چین را واقعاً از دیگر کشورها متمایز می‌کند، انعطاف‌پذیری تولیدکنندگانش است. در بسیاری از کارخانه‌ها، امکان ایجاد تغییرات در طراحی، مواد اولیه، ویژگی‌های فنی یا حتی برندینگ محصول وجود دارد. شما می‌توانید با تأمین‌کننده مذاکره کرده و محصولی متناسب با نیاز بازار ایران یا مشتری خاص خود دریافت کنید.

در بازارهای پیچیده‌ای مثل الکترونیک صنعتی یا ابزار دقیق، انعطاف‌پذیری یک مزیت رقابتی بزرگ محسوب می‌شود. فرض کنید نیاز به یک ماژول خاص با ولتاژ متفاوت یا کانکتور سفارشی دارید؛ تولیدکننده چینی معمولاً سریع‌تر از سایر کشورها قادر به تأمین این نیاز خواهد بود.

این ظرفیت بالا و انعطاف در کنار نیروی کار آموزش‌دیده، خطوط تولید اتوماتیک، دسترسی گسترده به فناوری و پشتیبانی سریع از طریق پلتفرم‌های آنلاین، باعث شده تا چین بتواند تقاضای جهانی را پاسخ دهد؛ از شرکت‌های نوپا گرفته تا برندهای چندملیتی.

در واقع، برای واردکننده‌ای که نیاز به تأمین پایدار، قابل اطمینان و سریع دارد، بازار چین همچنان یکی از بهترین گزینه‌ها باقی مانده است. البته در این مسیر، شناسایی تأمین‌کنندگان معتبر و ارزیابی مداوم کیفیت، همچنان حیاتی است.

محدودیت‌های گمرکی و قوانین بین‌المللی

واردات قطعات الکترونیکی حساس از چین، با وجود مزایای بی‌شمار، همواره با چالش‌هایی در سطح گمرک، مقررات بین‌المللی و محدودیت‌های سیاسی مواجه بوده است. این چالش‌ها می‌توانند فرآیند واردات را با تأخیر، هزینه اضافی و ریسک‌های حقوقی همراه سازند.

در قدم اول، باید به تحریم‌های بین‌المللی و محدودیت‌های صادرات برخی قطعات خاص از سوی تولیدکنندگان چینی اشاره کرد. بسیاری از قطعات الکترونیکی، به‌ویژه آن‌هایی که قابلیت استفاده دوگانه دارند (مصارف نظامی و غیرنظامی)، مشمول مقررات سخت‌گیرانه بین‌المللی هستند. این موضوع باعث می‌شود برخی تأمین‌کنندگان تمایلی به همکاری با کشورهای تحت تحریم نداشته باشند یا مدارک بیشتری درخواست کنند.

از سوی دیگر، قوانین واردات در ایران نیز نیاز به شناخت کامل دارد. برخی قطعات نیاز به مجوز از سازمان‌های مرتبط مانند وزارت صمت، سازمان انرژی اتمی، یا سازمان تنظیم مقررات دارند. نداشتن این مجوزها می‌تواند منجر به توقیف کالا در گمرک یا برگشت آن شود. حتی در مواردی، به دلیل عدم شفافیت در ارزش‌گذاری، مشکلاتی در پرداخت مالیات و عوارض پیش می‌آید.

گمرک ایران گاهی در طبقه‌بندی HS Code برخی قطعات حساس دچار چالش می‌شود. به همین دلیل، واردکنندگان باید از قبل نسبت به تهیه مستندات فنی و دیتاشیت‌ها اقدام کنند تا در زمان ترخیص کالا، بتوانند کارشناسان را قانع کرده و فرآیند را تسریع ببخشند.

یکی دیگر از موارد، مشکلات حمل‌ونقل بین‌المللی و ترخیص کالاست. در بسیاری از موارد، کالاها باید از طریق مسیرهای غیرمستقیم (مثل دبی، ترکیه یا آسیای میانه) وارد ایران شوند که این موضوع هم هزینه حمل و هم زمان رسیدن کالا را افزایش می‌دهد. همچنین، شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی ممکن است برخی قطعات را جزو کالاهای ممنوعه طبقه‌بندی کنند.

علاوه بر این‌ها، قوانین مربوط به استانداردهای ایمنی، بسته‌بندی و علامت‌گذاری نیز باید رعایت شود. کوچک‌ترین اشتباه در تطبیق با این قوانین، می‌تواند منجر به برگشت کالا، جریمه یا حتی محرومیت از واردات شود.

در نتیجه، آشنایی کامل با قوانین داخلی و بین‌المللی، همکاری با ترخیص‌کاران حرفه‌ای و استفاده از مشاوران حقوقی مجرب، برای واردکنندگان این حوزه ضروری است تا بتوانند از موانع گمرکی و حقوقی به سلامت عبور کنند.

نگرانی‌های کیفیت، اصالت و تحریم‌ها

با وجود مزایای متعدد واردات از چین، یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های واردکنندگان قطعات الکترونیکی حساس، مسئله کیفیت کالا، اصالت قطعه و تأثیر تحریم‌ها بر تأمین مطمئن است. قطعات حساس، برخلاف محصولات مصرفی عمومی، به دقت و استاندارد بالایی نیاز دارند، و کوچک‌ترین انحراف در عملکردشان می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به پروژه یا دستگاه وارد کند.

یکی از رایج‌ترین مشکلات، وجود قطعات فیک یا بازیافتی در بازار چین است. بسیاری از قطعات با ظاهر جدید اما عملکرد ناقص به بازار عرضه می‌شوند که یا قبلاً از مدار خارج شده‌اند یا از بردهای قدیمی استخراج و مجدداً بسته‌بندی شده‌اند. در نگاه اول این قطعات ممکن است کاملاً مشابه نسخه اصل باشند اما تحت تست دقیق، مشکلات متعددی از جمله افت ولتاژ، نویز، یا حتی عدم عملکرد بروز می‌دهد.

از طرفی، در شرایط تحریم، برخی از برندهای معتبر جهانی ترجیح می‌دهند به ایران قطعه نفروشند. این وضعیت باعث می‌شود برخی فروشندگان چینی با روش‌هایی مثل تغییر برند، دستکاری در کد قطعه، یا عدم ارسال اطلاعات فنی دقیق، کالا را وارد کنند. در نتیجه، ریسک تقلب افزایش می‌یابد.

حتی زمانی که قطعه اصل باشد، اگر از نظر نگهداری، بسته‌بندی یا حمل‌ونقل استاندارد نباشد، عملکرد آن دچار آسیب می‌شود. قطعات حساس نسبت به الکتریسیته ساکن، رطوبت، فشار مکانیکی و تغییر دما بسیار آسیب‌پذیرند. بنابراین اگر تولیدکننده یا تأمین‌کننده از بسته‌بندی آنتی‌استاتیک و شرایط نگهداری مناسب استفاده نکند، احتمال خرابی بالا می‌رود.

برای مقابله با این چالش‌ها، واردکنندگان باید چند اقدام کلیدی انجام دهند:

• خرید از تأمین‌کنندگان معتبر با سابقه روشن

• درخواست مستندات اصالت کالا مانند گواهی تست یا دیتاشیت

• بررسی فیزیکی نمونه قبل از سفارش عمده

• انجام تست‌های کیفیت (Functional و Electrical Testing) در ایران

• همکاری با آزمایشگاه‌های تخصصی برای اطمینان از اصالت

در نهایت، آگاهی، دقت و بررسی چندلایه، تنها راه کاهش ریسک در واردات قطعات حساس است. اعتماد به قیمت پایین بدون بررسی کیفیت، ممکن است هزینه‌های سنگین‌تری به دنبال داشته باشد.

استراتژی‌های کاهش ریسک در واردات قطعات الکترونیکی حساس

در بازار پرنوسان و پیچیده واردات قطعات الکترونیکی حساس، موفقیت تنها از آن کسانی است که ریسک‌ها را نه تنها بشناسند، بلکه برای آن‌ها راهکار مؤثر داشته باشند. واردکنندگان حرفه‌ای می‌دانند که کاهش ریسک، کلید پایداری در این تجارت است؛ از انتخاب تأمین‌کننده گرفته تا مراحل حمل و ترخیص کالا.

اولین و مهم‌ترین گام، انتخاب تأمین‌کننده مطمئن و معتبر است. شرکت‌هایی که سابقه طولانی در صادرات دارند، در نمایشگاه‌های بین‌المللی حضور داشته‌اند و دارای گواهینامه‌های کیفی هستند، معمولاً قابل‌اعتمادتر از فروشندگان ناشناس آنلاین‌اند. بررسی سوابق، بازخورد مشتریان قبلی، و حتی برقراری تماس تصویری با کارخانه یا انبار، می‌تواند دید واقعی‌تری از تأمین‌کننده به شما بدهد.

گام دوم، استفاده از قرارداد رسمی و مستندات کامل است. بسیاری از مشکلات واردات، به دلیل نبود قرارداد، یا ابهام در شرایط تحویل، کیفیت، زمان‌بندی و خسارت‌های احتمالی پیش می‌آید. داشتن قرارداد حقوقی شفاف و ترجیحاً به زبان انگلیسی یا چینی، می‌تواند از بروز سوءتفاهم‌ها جلوگیری کند.

سومین راهکار، استفاده از شرکت‌های بازرسی بین‌المللی مانند SGS، Intertek یا TUV است. این شرکت‌ها می‌توانند پیش از ارسال کالا، نمونه‌گیری و تست انجام دهند و گزارش کامل کیفیت را به شما ارائه کنند. هزینه استفاده از خدمات آن‌ها نسبت به ریسک خرید یک محموله معیوب، بسیار پایین‌تر است.

همچنین، بیمه کردن محموله‌های وارداتی در برابر خسارت‌های فیزیکی، سرقت یا تأخیر نیز بخشی از استراتژی مدیریت ریسک است. مخصوصاً برای قطعات گران‌قیمت یا حساس، استفاده از بیمه تخصصی حمل‌ونقل (Cargo Insurance) پیشنهاد می‌شود.

در نهایت، تنوع در تأمین‌کننده و ایجاد روابط بلندمدت با چند شریک تجاری باعث می‌شود در صورت بروز مشکل با یکی از آن‌ها، دچار توقف کامل نشوید. ایجاد یک شبکه پشتیبان وارداتی، آینده‌نگری هوشمندانه‌ای است که شرکت‌های موفق دنبال می‌کنند.

استفاده همزمان از ابزارهای دیجیتال برای ردیابی سفارش، تحلیل هزینه، و مدیریت موجودی انبار نیز می‌تواند به کاهش خطاها و افزایش بهره‌وری کمک کند.

آینده واردات قطعات حساس و پیش‌بینی روند بازار

با توجه به رشد مداوم صنایع الکترونیک، فناوری‌های نوین، و افزایش وابستگی به تجهیزات هوشمند، آینده واردات قطعات الکترونیکی حساس از چین، ترکیبی از فرصت‌های طلایی و تهدیدهای جدید خواهد بود. شرکت‌هایی که بتوانند با تحولات همگام شوند، سهم بیشتری از بازار خواهند داشت.

در سال‌های آینده، تقاضا برای قطعاتی مانند سنسورهای دقیق، چیپ‌های هوش مصنوعی، ماژول‌های ارتباطی و انرژی، افزایش چشم‌گیری خواهد داشت. چین نیز در حال سرمایه‌گذاری وسیع روی تولید نسل جدید نیمه‌رساناها و توسعه فناوری‌های سبز است؛ این یعنی تنوع محصولات، پیشرفته‌تر و تخصصی‌تر خواهد شد.

در مقابل، افزایش رقابت جهانی و فشارهای سیاسی و اقتصادی (مثل تنش‌های ژئوپلتیک، تحریم‌های جدید، یا محدودیت‌های صادرات فناوری) می‌تواند دسترسی به برخی قطعات را دشوارتر کند. همین امر اهمیت برنامه‌ریزی بلندمدت و تنوع‌بخشی در زنجیره تأمین را دوچندان می‌کند.

از سوی دیگر، روند جهانی به سمت دیجیتالی شدن فرآیندهای تجاری پیش می‌رود. استفاده از فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی در مدیریت موجودی، قراردادهای هوشمند (Smart Contracts) در معاملات بین‌المللی، و بلاکچین در احراز اصالت قطعات، بازار واردات را دگرگون خواهد کرد.

برای ایران، با وجود چالش‌های سیاسی، فرصت‌هایی همچنان وجود دارد؛ خصوصاً اگر سیاست‌های وارداتی هوشمندانه‌تر طراحی شوند، تعامل با تولیدکنندگان چینی تقویت شود، و از ظرفیت‌های فنی و حقوقی در قراردادها بهتر استفاده گردد.

در نهایت، آینده از آن واردکنندگانی است که نه‌تنها به قیمت نگاه می‌کنند، بلکه به کیفیت، استراتژی، تکنولوژی و پیش‌بینی بازار نیز توجه ویژه دارند. آن‌ها نه صرفاً خریدار، بلکه بازیگر فعال زنجیره تأمین جهانی خواهند بود.

واردات قطعات الکترونیکی حساس از چین، فرآیندی پر از فرصت و چالش است. از یک سو، چین با برخورداری از ظرفیت تولید عظیم، فناوری‌های نوین، قیمت رقابتی و انعطاف‌پذیری بالا، یکی از بهترین منابع تأمین قطعات در جهان است. از سوی دیگر، مسائلی همچون تحریم‌ها، دغدغه‌های کیفیت، محدودیت‌های گمرکی و پیچیدگی‌های حقوقی، ریسک‌های قابل‌توجهی را به همراه دارد.

واردکنندگان موفق، با شناخت دقیق از بازار، انتخاب تأمین‌کنندگان قابل اعتماد، استفاده از خدمات بازرسی، بیمه حمل‌ونقل، و پایبندی به قوانین بین‌المللی، می‌توانند ریسک‌ها را کنترل و از فرصت‌ها بهره‌برداری کنند. آینده این حوزه وابسته به توانمندی واردکنندگان در تطبیق با تحولات جهانی، استفاده از تکنولوژی، و ایجاد زنجیره تأمین پایدار و هوشمند خواهد بود.

در نهایت، تجارت موفق تنها به دست کسانی می‌رسد که فراتر از خرید و فروش، به تحلیل، برنامه‌ریزی و ایجاد اعتماد در روابط تجاری توجه کنند.